Veprimi që bëri Luizi dje duke e vendosur Kiarën mes dy lavamanëve e duke mos e lejuar të dilte, ka bërë që marrëdhënia mes tyre të kriset. Kiara është nervozuar shumë me Luizin dhe kanë debatuar pasi ai nuk e mori parasysh që ajo nuk po ndihej mirë.
Kiara: Burri sa një derr, të kap, të fut në një cep e nuk të lë të dalësh. Kush je ti?
Kiara: Është shprehje. Nuk të tha njeri derr.
Luizi: Po të pyes a jam derr, jam qesharak?
Kiara: E thashë se je shumë i madh për të bërë disa veprime. Kush je ti që më pengon mua rrugën? Është absurde. Ka ca limite, të cilat ti duhet t’i respektosh. Nëse nuk i respekton, ja ku e ke derën dil jashtë, po ta them me sinqeritetin më të madh. Sado që ta dua një njeri, kam edhe forcën që ta stopoj veten.
Luizi: Do na fundosësh të dyve automatikisht, sepse unë e vuaj.
Kiara: Ti arrin ta bësh shumë mirë diferencën mes dashurisë dhe lojës, siç e bëre edhe në atë moment.
Luizi: Me këtë që po bën, po dëmton veten, mua, lidhjen edhe vazhdimin e qëndrimit tënd dhe timit në këtë shtëpi. Ti më largon mua, unë largohem nga ti, e vuaj, ti ke më shumë rëndësi se gjithçka në këtë jetë për mua.
Kiara: Unë nuk e harroj skenën që Olta të hodhi cigaren, ta shkuli dhe ti u nervozove dhe the, “nuk e dini akoma çfarë arrij të bëj unë për lojë”, unë me kokën mbi lavaman. Pashë mënyrën se si ti reagon, si munde të ma bësh ti mua atë gjë.
Luizi: Me këtë sjellje që po bën, po më shkatërron. Mundesh shumë mirë të durosh dhe kur të dalësh jashtë të ma fusësh shuplakë turinjve.
